2015-06-19
2015-06-18

Sylwia Fiałkiewicz

Świętujemy!

W tym numerze „Performera” świętujemy 25-lecie powstania Ośrodka Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych. Dokładnie w momencie ukazania się numeru w sali, w której niegdyś Jerzy Grotowski wystawił Księcia Niezłomnego a potem Apocalypsis cum figuris, gromadzą się Założyciele, Dyrektorzy, Przyjaciele i ludzie współtworzący Ośrodek, by przypomnieć, że powstał 1 stycznia 1990 roku i uczcić ćwierćwiecze jego działalności. „Performer” również przyłącza się do tych obchodów – przypominając historię tego miejsca, ludzi go współtworzących i pokazując bogactwo realizowanego przez tę instytucję programu.

„To miejsce, w którym będziesz miała okazję porozmawiać przy kawie z Eugeniem Barbą” – mówił prof. Dariusz Kosiński, zachęcając mnie do przyjęcia propozycji pracy w Instytucie Grotowskiego na początku 2010 roku. Już w czasie studiów, przyjeżdżając z przyjaciółmi na wydarzenia przygotowywane jeszcze przez Ośrodek, wiedziałam, że to miejsce wymarzone dla każdego absolwenta teatrologii, każdego, kto marzy, by połączyć swoje pasje z pracą. „Wrocław – miasto spotkań” – mam wrażenie, że to hasło musiało powstać w samym sercu Wrocławia, pod adresem Rynek-Ratusz 27, tu, gdzie mieści się dawna siedziba Teatru Laboratorium Jerzego Grotowskiego, być może jeszcze za jego czasów – w końcu znany był z tego, że miał niezwykły dar gromadzenia wokół siebie ludzi z całego świata, zarówno tych ważnych, jak i młodych szukających odpowiedzi na istotne pytania. Także dziś, wokół siedziby Instytutu niemal o każdej porze, możecie spotkać mnóstwo ludzi, najczęściej spoza Wrocławia, często obcokrajowców, których ściąga zapewne nazwisko naszego patrona i wiedza, jaką tu mogą na jego temat zdobyć, ale również bieżąca działalność Instytutu – warsztaty, konferencje, seminaria.

Chcąc pokazać, jak się to wszystko zaczęło, przedrukowujemy w numerze dokumenty założycielskie Ośrodka, sięgamy do wywiadów z kolejnymi Dyrektorami Ośrodka i Instytutu na kolejnych etapach działalności tej instytucji i poprzez nie próbujemy opowiedzieć historię tego miejsca – czytelnik może sam ocenić na ile rzeczywistość i czas zweryfikowały założenia i plany kolejnych Dyrektorów na ile zaś praktyka plany owe przekroczyła.

DZIAŁO SIĘ

Zbigniew Osiński

Projekt założeń programowych Ośrodka Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych we Wrocławiu

Wprawdzie wielu uważa do dzisiaj doświadczenia twórcze Jerzego Grotowskiego za „margines współczesnego teatru”, ale niedaleka przyszłość, a także teraźniejszość, ale ta nieco oddalona od naszych polskich metropolii, wskazują na coś zupełnie odwrotnego: że to właśnie Grotowski znajduje się ciągle i coraz bardziej w centrum światowej sztuki teatralnej.

Coraz częściej uświadamiany jest fakt, że Jerzy Grotowski „nie tylko wniósł oryginalny wkład w ogólnoludzką kulturę, ale też spełnił rolę bardzo wpływowego ambasadora polskiego teatru, polskiego romantyzmu, po prostu Polski w świecie”

POLECONE EKSPRESEM

  • Dariusz Kosiński, Grotowski. Profanacje
  • Peter Brook, Z Grotowskim. Teatr jest tylko formą
  • Tysiąc i jedna noc. Związki Odin Teatret z Polską
  • Peter Brook. Ku teatrowi pierwszemu
  • Zbigniew Osiński, Jerzy Grotowski’s Journeys to the East
  • Jerzy Grotowski, Teksty zebrane
  • Franco Ruffini, Theatre and Boxing: The Actor Who Flies
  • Grotowski – narracje
  • Spalić dom. Rodowód reżysera
  • „Książę Niezłomny”. Studium i rekonstrukcja spektaklu Jerzego Grotowskiego i Tea
  • Ludwik Flaszen, Grotowski & Company
  • Słowacki/Grotowski. Rekontekstualizacje
  • Książę Niezłomny
  • Dariusz Kosiński, Grotowski. Przewodnik
  • Renata M. Molinari, Dziennik Teatru Źródeł. Polska 1980
  • Katarzyna Osińska, Jewgienij Wachtangow – co zostaje po artyście teatru?
  • Jerzy Grotowski, Ku teatrowi ubogiemu
  • Grzegorz Ziółkowski, Guślarz i eremita. Jerzy Grotowski: od wykładów rzymskich (
  • Richard Schechner, Performatyka. Wstęp
  • Eugenio Barba, Nicola Savarese, Sekretna sztuka aktora. Słownik antropologii tea