Dariusz Kosiński

Grotowski. Przewodnik

Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Wrocław 2009

Grotowski. Przewodnik Dariusza Kosińskiego to swoista monografia życia i twórczości Jerzego Grotowskiego, która całościowo ukazuje drogę twórczą artysty – od pierwszych prób reżyserskich w Krakowie, przez tzw. okres przedstawień w Opolu i Wrocławiu, doświadczenie prateatru i Teatru Źródeł, a także prace prowadzoną wokół Dramatu Obiektywnego, aż po poszukiwania w obrębie „sztuki jako wehikułu” w Workcenter of Jerzy Grotowskie and Thomas Richards w Pontederze, we Włoszech. Publikacja stanowi zbiór informacji, wskazówek niczym przewodnik turystyczny czy muzealny, który pomaga nadać kierunek interpretacji twórczości, poprzez ujawnienie źródeł inspiracji. Rdzeniem przewodnika jest jednak opowieść o życiu twórczym Grotowskiego, kolejne rozdziały, uzupełniają główny nurt o znaczące wydarzenia, informacje o osobach, zjawiskach, które mogły wpłynąć i wpłynęły na dalsze działanie twórcy.

Książka ukazała się 2009 roku, Roku Grotowskiego, czyli w dziesiątą rocznicę śmierci artysty, a także w pięćdziesiątą rocznicę utworzenia przez Jerzego Grotowskiego i Ludwika Flaszena Teatru Laboratorium.


http://ksiegarnia.grotowski-institute.art.pl/produkt/grotowski-przewodnik/


POLECONE EKSPRESEM

  • Dariusz Kosiński, Grotowski. Profanacje
  • Peter Brook, Z Grotowskim. Teatr jest tylko formą
  • Ludwik Flaszen, Grotowski & Company. Źródła i wariacje
  • Tysiąc i jedna noc. Związki Odin Teatret z Polską
  • Peter Brook. Ku teatrowi pierwszemu
  • Zbigniew Osiński, Jerzy Grotowski’s Journeys to the East
  • Jerzy Grotowski, Teksty zebrane
  • Franco Ruffini, Theatre and Boxing: The Actor Who Flies
  • Grotowski – narracje
  • Spalić dom. Rodowód reżysera
  • „Książę Niezłomny”. Studium i rekonstrukcja spektaklu Jerzego Grotowskiego i Tea
  • Ludwik Flaszen, Grotowski & Company
  • Słowacki/Grotowski. Rekontekstualizacje
  • Książę Niezłomny
  • Dariusz Kosiński, Grotowski. Przewodnik
  • Renata M. Molinari, Dziennik Teatru Źródeł. Polska 1980
  • Katarzyna Osińska, Jewgienij Wachtangow – co zostaje po artyście teatru?
  • Jerzy Grotowski, Ku teatrowi ubogiemu
  • Grzegorz Ziółkowski, Guślarz i eremita. Jerzy Grotowski: od wykładów rzymskich (
  • Richard Schechner, Performatyka. Wstęp
  • Eugenio Barba, Nicola Savarese, Sekretna sztuka aktora. Słownik antropologii tea