Dariusz Kosiński

Grotowski. Przewodnik

Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Wrocław 2009

Grotowski nie był i nie jest jeden. Nie darmo tak często pojawiają się w odniesieniu do niego takie określenia, jak: kameleon, trickster, gracz, strateg. Wielokrotnie zmieniał wizerunki, postawy, opinie, miejsca a także – co może najtrudniejsze i najbardziej bolesne – towarzyszy.

W książce noszącej dwuznaczny podtytuł Przewodnik proponuję przyjrzeć się temu, co na poszczególnych etapach robił i co osiągnął Jerzy Grotowski bez linearnego podporządkowania, jako zbiorowi różnorodnych wartości, z których każda stanowić może cenną inspirację. Nie organizuję zbiorowej wycieczki po ustalonych z góry trasach, zakazując wejścia do nieoświetlonych korytarzy, ale staram się odegrać rolę życzliwego Skarbnika, który zaciekawionych poszukiwaczy wiedzie do rozmaitych złóż w nadziei, że zrobią z nich dobry użytek. (od Autora)

POLECONE EKSPRESEM

  • Dariusz Kosiński, Grotowski. Profanacje
  • Peter Brook, Z Grotowskim. Teatr jest tylko formą
  • Tysiąc i jedna noc. Związki Odin Teatret z Polską
  • Peter Brook. Ku teatrowi pierwszemu
  • Zbigniew Osiński, Jerzy Grotowski’s Journeys to the East
  • Jerzy Grotowski, Teksty zebrane
  • Franco Ruffini, Theatre and Boxing: The Actor Who Flies
  • Grotowski – narracje
  • Spalić dom. Rodowód reżysera
  • „Książę Niezłomny”. Studium i rekonstrukcja spektaklu Jerzego Grotowskiego i Tea
  • Ludwik Flaszen, Grotowski & Company
  • Słowacki/Grotowski. Rekontekstualizacje
  • Książę Niezłomny
  • Dariusz Kosiński, Grotowski. Przewodnik
  • Renata M. Molinari, Dziennik Teatru Źródeł. Polska 1980
  • Katarzyna Osińska, Jewgienij Wachtangow – co zostaje po artyście teatru?
  • Jerzy Grotowski, Ku teatrowi ubogiemu
  • Grzegorz Ziółkowski, Guślarz i eremita. Jerzy Grotowski: od wykładów rzymskich (
  • Richard Schechner, Performatyka. Wstęp
  • Eugenio Barba, Nicola Savarese, Sekretna sztuka aktora. Słownik antropologii tea