2012-11-15
2014-04-06

Dariusz Kosiński

Albo…

Piąty numer „Performera” ukazuje się niemal równo sześć lat po konferencji „Performatyka – perspektywy rozwojowe”, która odbyła się w grudniu 2006 roku w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego (wówczas użyto tej nazwy bodaj po raz pierwszy). Bezpośrednim pretekstem do jej zorganizowania była publikacja polskiego przekładu fundamentalnej książki Richarda Schechnera Performance Studies: An Introduction, której polska wersja autorstwa Tomasza Kubikowskiego przynosiła także propozycje terminów na określenie i samej dyscypliny, i tego, czym przede wszystkim ma się ona zajmować. Można więc powiedzieć, że to właśnie wówczas – w grudniu 2006 – rozpoczęły się w Polsce dzieje performatyki.

Sześć lat to okres wczesnego dzieciństwa, pierwszych sukcesów i pierwszych upadków, walki o samodzielność i uznanie własnej podmiotowości. Analogia między biografią osobową a dziejami dyscypliny nie jest, rzecz jasna, ścisła, choć przecież były w tym czasie i sukcesy, i upadki, i walka o autonomię i uznanie prawa do istnienia. Owa nieścisłość wynika między innymi z faktu, że polska performatyka rozwijała się i nadal rozwija w powiązaniu z procesami zachodzącymi na świecie, zapoznając się z nimi i konfrontując, weryfikując własne rozpoznania w odpowiedzi na diagnozy i propozycje powstające w różnych miejscach i formułowane w różnych językach. Od dawna powtarzam, że szansą polskiej performatyki jest to, że nie jest ona koniecznie zobligowana do pozostawania w granicach i ramach (nawet jeśli bardzo szerokich) wyznaczonych przez angloamerykański koncept performance studies, że jej niemal oczywistym przywilejem jest nieustanne konfrontowanie podstawowych pojęć z propozycjami własnego języka i dorobkiem własnej tradycji, a także z propozycjami alternatywnymi, formułowanymi w opozycji do performance studies.

Jon McKenzie

Objawienia dr. Kx4L3NDJ3Ra

DZIAŁO SIĘ

POLECONE EKSPRESEM

  • Performuj albo… Od dyscypliny do performansu
  • Ciało widowiskowe. Etnoscenologia sztuk widowiskowych
  • Aktor. Animator twórczych procesów
  • The post-taumatic theatre of Grotowski and Kantor. History and Holocaust in „Akr
  • „Didaskalia. Gazeta teatralna” nr 112  Grudzień 2012
  • „Zeszyty Naukowe PWST”
  • W pułapce przeciwieństw. Ideologie tożsamości
  • Teatr i teatrologia. Podstawowe pytania
  • W labiryncie. Theodoros Terzopoulos spotyka Heinera Müllera
  • Teatr bez teatru. Performanse w Anglii Wschodniej u schyłku średniowiecza
  • Raport dla El Greca
  • Czym jest teatr?
  • Spalić dom. Rodowód reżysera
  • Ciało poetyckie. Nauczanie twórczości teatralnej
  • „Książę Niezłomny”. Studium i rekonstrukcja spektaklu Jerzego Grotowskiego i Tea
  • Zygmunt Molik’s Voice and Body Work: The Legacy of Jerzy Grotowski
  • Ludwik Flaszen, Grotowski & Company
  • Rena Mirecka. Teatr człowieczy. Maciej Stawiński: 30 fotografii z lat 1980–201