Serge Ouaknine

„Książę Niezłomny”. Studium i rekonstrukcja spektaklu Jerzego Grotowskiego i Teatru Laboratorium

przełożył Juliusz Tyszka
Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Wrocław 2011

Gdy przyjechałem do wrocławskiego Teatru Laboratorium w styczniu 1966 roku, Książę Niezłomny był dopiero co ukończony. Spektakl wyraźnie ewoluował, aż do swej ostatecznej formy. Przez długi czas jego wewnętrzna budowa i technika pozostawały mi obce. Po roku praktycznego stażu i obserwacji Grotowski poprosił mnie o odtworzenie scenariusza.

Już przy pierwszych próbach opisu pojawił się następujący problem: jak przełożyć i zapisać (bez filmu, fotografii ani taśmy magnetofonowej) to, co w tym spektaklu jest nieprzekładalne – muzyczność głosów i ciał grupy, ich przestrzeń znaczącą, ich rytmy, symultaniczność obrazów i „spalanie się” Księcia? […]

To dziwne, ale „cicha droga” rysowania i fakt, że potrzebne mi było do jej pokonania stworzenie wykresów gry, a nie dosłowność tekstu, były moim ocaleniem. Musiałem bowiem najpierw mieć widoczny ślad narracyjnego ciągu przedstawienia. Logika kreski, plastyczna siła szlaku linii, poszukiwanie spójności w koncercie znaków otworzyły mi drogę do tajemnic głosu i gry. Potem rozszerzałem moją refleksję nad więzią łączącą proces twórczy i kształcenie aktora. (fragmenty książki)

POLECONE EKSPRESEM

  • Dariusz Kosiński, Grotowski. Profanacje
  • Peter Brook, Z Grotowskim. Teatr jest tylko formą
  • Tysiąc i jedna noc. Związki Odin Teatret z Polską
  • Peter Brook. Ku teatrowi pierwszemu
  • Zbigniew Osiński, Jerzy Grotowski’s Journeys to the East
  • Jerzy Grotowski, Teksty zebrane
  • Franco Ruffini, Theatre and Boxing: The Actor Who Flies
  • Grotowski – narracje
  • Spalić dom. Rodowód reżysera
  • „Książę Niezłomny”. Studium i rekonstrukcja spektaklu Jerzego Grotowskiego i Tea
  • Ludwik Flaszen, Grotowski & Company
  • Słowacki/Grotowski. Rekontekstualizacje
  • Książę Niezłomny
  • Dariusz Kosiński, Grotowski. Przewodnik
  • Renata M. Molinari, Dziennik Teatru Źródeł. Polska 1980
  • Katarzyna Osińska, Jewgienij Wachtangow – co zostaje po artyście teatru?
  • Jerzy Grotowski, Ku teatrowi ubogiemu
  • Grzegorz Ziółkowski, Guślarz i eremita. Jerzy Grotowski: od wykładów rzymskich (
  • Richard Schechner, Performatyka. Wstęp
  • Eugenio Barba, Nicola Savarese, Sekretna sztuka aktora. Słownik antropologii tea